Όταν ο Νόμος παύει να είναι γενικός και η Δίκη παύει να είναι Δίκη … Υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες ο Νόμος παύει να λειτουργεί ως γενικός και αφηρημένος κανόνας και μετατρέπεται σε εργαλείο εξυπηρέτησης της συγκυρίας. Τότε δεν έχουμε απλώς κακή νομοθέτηση· έχουμε μετάλλαξη της ίδιας της έννοιας του νόμου . Η διάταξη του άρθρου 109 του Ν. 5264/2025 αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Εισήχθη σε άσχετο νομοθέτημα , ψηφίστηκε σχεδόν σιωπηλά, παραμονές Χριστουγέννων, και αξιοποιήθηκε άμεσα από την ωφελούμενη. Όχι από έναν ανώνυμο πολίτη, αλλά από κορυφαίο κυβερνητικό πρόσωπο . Η χρονική και πραγματική ακολουθία δεν αφήνει περιθώρια αφέλειας: η συγκεκριμένη ρύθμιση δεν γεννήθηκε για να ρυθμίσει μια γενική κοινωνική ανάγκη, αλλά για να θεραπεύσει μια προδιαγεγραμμένη προσωπική περίπτωση . Κι όμως — και εδώ έγκειται η βαθύτερη ειρωνεία — η επίμαχη διάταξη είναι νομικά άρτια . Σαφής. Καθαρή. Χωρίς ερμηνευτικά κενά. Νομοτεχνικά επιμ...