Αναρτήσεις

Καθημερινές, συνεχόμενες δόσεις δηλητηρίου …

" Μιθριδατισμός"  αποκαλείται η πρακτική να συνηθίζει ο οργανισμός τη δράση ενός δηλητηρίου μέσω της σταδιακής αυτοχορήγησης σε συνεχόμενες, μη θανατηφόρες, δόσεις. Ο όρος προέρχεται από τον Μιθριδάτη ΣΤ’ (134 ή 132 π.Χ. – 63 π.Χ), βασιλιά του Πόντου, ο οποίος εξαιτίας του μεγάλου φόβου του, μήπως τον δηλητηριάσουν, χορηγούσε στον εαυτό του βαθμιαία αυξανόμενες μη θανατηφόρες δόσεις δηλητηρίου. Ο όρος ¨μιθριδατισμός¨ χρησιμοποιείται και μεταφορικά για να περιγράψει τη σταδιακή εξοικείωση και αποδοχή γεγονότων ή/και καταστάσεων που προηγουμένως θεωρούνταν ιδιαίτερα επικίνδυνα . Και ούτω λ.χ.,  αποδέχεται πλέον η Κοινωνία καταστάσεις που προηγουμένως θεωρούνταν ιδιαίτερα επικίνδυνες . Και ναι,  σταδιακά εξοικειώνεται η Κοινωνία με “καταστάσεις” όπως : φόβος ,  διαφθορά ,  εξάρτηση ,  υποταγή ,  δουλοπρέπεια ,  αυτοματοπ o ίηση . Και όλα αυτά  σε μικρές, καθημερινές, συνεχόμενες δόσεις, που τελικά ,  σε συνδυασμό με την ¨ βολική συνήθεια ¨ ...
Εικόνα
  Συγχώρεσέ μας, Μυρτώ Δεν σε γνώριζα, Μυρτώ. Και όμως ζούσες δίπλα μου. Στην ίδια γειτονιά. Με την οικογένειά σου … μια ήσυχη οικογένεια, ανενόχλητη, έντιμη. Ένα παιδί ήσουν ... Δεκαοχτώ χρονών ... Που δεν ενόχλησε ποτέ κανέναν. Που δεν έδωσε ποτέ δικαιώματα. Και αίφνης ¨έφυγες¨. Συγχώρεσέ μας Μυρτώ. Όχι για εκείνη τη νύχτα ... ούτε για το ξημέρωμα της νέας ημέρας που δεν ήλθε για εσένα ... η Δικαιοσύνη θα κρίνει ... και εσύ σίγουρα ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΓΧΩΡΗΣΕΙΣ ...  Συγχώρεσε όμως για όλα τα άλλα ... και ναι μεν η ευθύνη των άλλων ΔΕΝ μειώνει την ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΚΗ ΑΡΧΗ, ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΩΝ ...  πλην όμως  το κακό δεν έρχεται ξαφνικά. Το κακό, σχεδόν πάντα, διαφαίνεται  Και όλοι —  ΝΑΙ, όλοι  — κ άτι ακούσαμε ...κ άτι είδαμε ... Και όμως  ΣΙΩΠΗΣΑΜΕ ...  Κοιμηθήκαμε. ...  Γιατί έπρεπε να κοιμηθούμε. ...  Γιατί το πρωί είχαμε δουλειά. Κάποτε, στα μυθιστορήματα: « όλοι για έναν ». Σήμερα, στην πραγματικότητα;  ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ...
Εικόνα
Όταν ο Νόμος παύει να είναι γενικός και η Δίκη παύει να είναι Δίκη …   Υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες ο Νόμος παύει να λειτουργεί ως  γενικός και αφηρημένος κανόνας  και μετατρέπεται σε εργαλείο εξυπηρέτησης της συγκυρίας. Τότε δεν έχουμε απλώς κακή νομοθέτηση· έχουμε  μετάλλαξη της ίδιας της έννοιας του νόμου . Η διάταξη του άρθρου 109 του Ν. 5264/2025 αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Εισήχθη σε  άσχετο νομοθέτημα , ψηφίστηκε σχεδόν σιωπηλά, παραμονές Χριστουγέννων, και  αξιοποιήθηκε άμεσα  από την ωφελούμενη. Όχι από έναν ανώνυμο πολίτη, αλλά από  κορυφαίο κυβερνητικό πρόσωπο . Η χρονική και πραγματική ακολουθία δεν αφήνει περιθώρια αφέλειας: η συγκεκριμένη ρύθμιση δεν γεννήθηκε για να ρυθμίσει μια γενική κοινωνική ανάγκη, αλλά για να θεραπεύσει μια  προδιαγεγραμμένη προσωπική περίπτωση . Κι όμως — και εδώ έγκειται η βαθύτερη ειρωνεία — η επίμαχη διάταξη είναι  νομικά άρτια . Σαφής. Καθαρή. Χωρίς ερμηνευτικά κενά. Νομοτεχνικά επιμ...

28η Οκτωβρίου 1940

Εικόνα
    Είναι οι  εθνικές επέτειοι   ημέρες μνήμης  και  βαθιάς περισυλλογής  … Όμως δυστυχώς  τείνουν να γίνουν και ημέρες πένθους, διότι από τη σύγκριση του παρόντος με τις ημέρες δόξης που λάμπρυναν τις σελίδες της Ελληνικής Ιστορίας, τα συμπεράσματα είναι αναμφιβόλως τραγικά . Η εθνική ομοψυχία που επέδειξαν οι Έλληνες και την 28 η  Οκτωβρίου 1940 [όπως και άλλοτε στις Θερμοπύλες και σε τόσα άλλα πεδία Δόξης] και ο ηρωισμός τους, κατέδειξαν ότι σημασία δεν έχουν τα όπλα και ο αριθμητική δύναμη του εχθρού, αλλά η δύναμη και το μεγαλείο της ψυχής  …   Το ξεκάθαρο ¨ΟΧΙ¨ που βροντοφώναξε ο Ελληνικός Λαός ενάντια στον φασισμό την 28 η  Οκτωβρίου 1940, κατέδειξε την σπουδαιότητα των ξεκάθαρων και σαφών τοποθετήσεων και δυναμικών απαντήσεων και στα ζητήματα της Εθνικής Κυριαρχίας  …   Και κοιτώ στον ουρανό … και  βλέπω Πατριώτισσες και Πατριώτες μέσα στα χιόνια να ανεβαίνουν περήφανα τα χιονισμένα βουνά … και η Γαλανόλε...

¨... και επί γης ειρήνη ...¨

Εικόνα
Σιμώνει ξανά, σε πείσμα των θλιμμένων τούτων ημερών, η γέννηση του Χριστού … Ναι …  θα γεννηθεί ξανά ο Χριστός και ας τον περιμένει ξανά η Σταύρωση ... θα γεννηθεί για να διαλύσει το ζοφερό σκοτάδι .... Θα γεννηθεί ξανά ο Χριστός  στις καρδιές των παιδιών, στις βασανισμένες ψυχές των αθώων, στις αδύναμες ελπίδες των κατατρεγμένων, στα ματωμένα όνειρα των πληγωμένων  …  Και  για άλλη μια φορά το αστέρι της Βηθλεέμ θα διατρέξει το σκοτεινό ουρανό  …  το φως του θα διασχίσει γοργά το σκότος, και θα σταθεί πάνω από την φάτνη ,  συμβολίζοντας ότι υπάρχει ελπίδα  … ενώ ολόγυρα γονατισμένοι πια πολλοί, βουβοί, όχι από κατάνυξη αλλά εξαιτίας μιας ανείπωτης απογοήτευσης … απόγνωσης … ενώ ολόγυρα εξοντωτικοί πόλεμοι μαίνονται, βομβαρδισμοί ανηλεείς, θάνατος ... ενώ συνάμα ως τραγικό άκουσμα ηχεί: ¨ ... και επί γης ειρήνη ...¨.  ... και  η νοσταλγία να πληγώνει ολάκερη την ύπαρξη όλων  … ακόμη και του άστεγου, με το τρεμάμενο, από το κρύο...

… ζοφερό πέλαγος …

Εικόνα
  … ζοφερό πέλαγος …   … δαιμονοποιούν τη φύση … μιλάνε για ¨ακραία καιρικά φαινόμενα¨ … θαρρείς και δεν ήταν προβλέψιμο ότι αργά ή γρήγορα θα ξεσπούσαν … και δεν προνοήσανε για μέτρα … ούτε θα προνοήσουν για τα μέλλοντα δεινά …    υποσχέθηκαν έργα … μα έργα δεν γίναν … … και υποσχέσεις ξανά πολλές και λόγια μεγάλα θα ειπωθούν … και κάποια δάκρυα υποκριτικά θα κυλήσουν, δίνοντας υποσχέσεις, και ίσως και κάποια ¨επιδόματα¨, στους πληγέντες …   δεν πρόκειται λοιπόν για καταστροφές οφειλόμενες σε αλλαγές του κλίματος, αλλά πρόκειται περί εγκλήματος  …    και δεν υπήρξε, ούτε θα υπάρξει, σεβασμός στη Φύση, στη Ζωή, στον Δημιουργό …   και συνάμα ανεβαίνουν απειλητικά τα νερά των ποταμών … ανεβαίνει και η θάλασσα … εφιάλτης θαρρείς …   … και δυστυχώς ουδείς των υπαιτίων θα λογοδοτήσει στο Δικαστήριο των μελλόντων Αιώνων …   και συνάμα συνένοχοι με την απραξία και όλοι οι υπόλοιποι …    και ας πανηγυρίσουμε λέει διότι η Ελλάδα αν...

… η Άνοιξη σταμάτησε στα Τέμπη …

Εικόνα
  … και έμεινε γονατισμένη μπροστά στα κορμιά των αθώων θυμάτων … και άλλοτε έβρεχε, δάκρυα θαρρείς … και άλλοτε ξεσπούσε με αέρηδες, θαρρείς γεμάτη θυμό … θυμό για τους εγκληματίες που δεν θα συρθούν σιδηροδέσμιοι σε Δίκη … θυμό για την αδύναμη μνήμη των θνητών … ενώ με τα δάκρυά της θαρρείς και ξεράθηκαν τα άνθη …   … και λένε θα δοθούν στους νέους 150 ευρώ όταν θα γίνονται 18 ετών … όσο ίσως ένα εισιτήριο χωρίς επιστροφή για κάποια άλλη χώρα … και ίσως, το χειρότερο, με το ξεκίνημα της ενήλικης ζωής των να μάθουν να έχουν το χέρι απλωμένο ως επαίτες … να μάθουν να είναι ευχαριστημένοι με τα ψίχουλα που θα πέφτουν από το πλούσιο τραπέζι των ολίγων …   … και υποσχέσεις ξανά πολλές … και λόγια μεγάλα θα ειπωθούν …    … και θα ξεχαστεί και τούτη η Άνοιξη, που με σκισμένα ρούχα θαρρείς και τρέχει να κρυφτεί σε μια γωνιά … και καθώς ξυπόλητη φεύγει, με τρεμάμενο χέρι δείχνει τους ενόχους … όλους εμάς …  … γιατί η ανοχή είναι συνενοχή …   ταπεινά γεράσιμος...

κ. Πρωθυπουργέ

Εικόνα
      αντιλαμβάνομαι ότι  μέσα στο σκοτάδι τούτων των κλαμένων ημερών , προβληματίζεσθε εντόνως διά την ημερομηνία διενέργειας των Εθνικών Εκλογών. Οι δε επιτελείς σας, ως κατάλληλη ημερομηνία, σας προτείνουν και την ημερομηνία: 2-7-2023. Να είναι λέει καλοκαίρι …  ο Λαός ,  σας λένε και ελπίζετε ,  ίσως και να έχει  ξεχάσει  … να είναι και η διάθεση λόγω θέρους χαλαρή …  να έχετε εν τω μεταξύ μοιράσει και κάποια  pass ακόμη … όχι και σπουδαία πράγματα, απλά για να στέκονται - κοντεύουν να το συνηθίσουν -  με το χέρι απλωμένο  … θα έχετε εν τω μεταξύ και  πολλάκις υποσχεθεί  και βελτίωση των σιδηροδρομικών συγκοινωνιών, οπωσδήποτε συνοδευόμενες οι υποσχέσεις και με το κατάλληλα επεξεργασμένο φωτογραφικό υλικό, σαφώς με προσποιητά χαμόγελα αισιοδοξίας …  ίσως να επιδιωχθεί και κάποια ¨ευκαιριακή νομοθέτηση¨ , σαφώς  όψιμη , χάριν όμως δημιουργίας εντυπώσεων …  θα τονίζετε και ότι (ξανα)ζητ...

… και σιμώνει η ημέρα που θα γεννηθεί ξανά ο Χριστός …

Εικόνα
…  και σιμώνει η ημέρα που θα γεννηθεί ξανά ο Χριστός  …       … και σιμώνει η ημέρα που  θα γεννηθεί ξανά ο Χριστός  … θα γεννηθεί στις καρδιές των παιδιών, στις βασανισμένες ψυχές των αθώων, στις αδύναμες ελπίδες των κατατρεγμένων, στα ματωμένα όνειρα των πληγωμένων  …    …  και για άλλη μια φορά το αστέρι της Βηθλεέμ θα διατρέξει το σκοτεινό ουρανό  …  θα διαλύσει το σκότος, και θα σταθεί πάνω από την Φάτνη, συμβολίζοντας ότι υπάρχει ελπίδα  …  …  ενώ όμως ολόγυρα γονατισμένοι πια πολλοί, βουβοί, όχι από κατάνυξη αλλά εξαιτίας μιας ανείπωτης απογοήτευσης … υποταγμένοι στην απόγνωση  …  ανυπεράσπιστοι  … με το χέρι απλωμένο, σε αδιέξοδα σταυροδρόμια …  ζητιάνοι θαρρείς, περιμένοντας λιγοστές δεκάρες στο τενεκεδάκι των χαμένων ονείρων  … με αγωνία στο βλέμμα επιζητώντας στηρίγματα  …  ελπίδα  …  Φως . - …  και να πιστεύουν οι αφελείς ότι τάχα ...
Εικόνα
Κατσαρίδες με φτερά  …       Ποτάμια που στερεύουν και συνάμα πλημμύρες που πνίγουν ζωές, και παρέκει χείλη που διψούν για λίγες σταγόνες νερού … και οι ελπίδες που απέμειναν να πνίγονται στη λάσπη ….   Και συνάμα η εσχάτη μάχη [ίσως η εσχάτη προδοσία] για να επικρατήσει άραγε ποίος; Μήπως ουδείς;   Και οι μέλισσες λιγοστεύουν … Και η ματαιοδοξία των ¨μονομάχων¨ περισσεύει …   Και τα μυρμήγκια τρέχουν να προλάβουν … και οι μπότες των ¨μονομάχων¨ τα ποδοπατούν …   … και  μέσα από τους υπονόμους ξεχύνονται κατσαρίδες με φτερά  … και  το πλήθος έτοιμο να πιστέψει ότι είναι πεταλούδες  [ ¨λύσις¨ προσκαίρως αρκούντως τάχα βολική ] …   Και το τραίνο ιλιγγιωδώς κατευθύνεται στο γκρεμό …   Και ουδείς υπακούει στο ¨Σήμα Κινδύνου¨ που ηχεί αδιάκοπα … ίσως και να μην θέλουν τινές να ακούσουν … υπνωτισμένοι θαρρείς … ¨βολεμένοι¨ … αδύναμοι … μοιραίοι … .   ταπεινά γεράσιμος βασ. θεοδωράτος    

κ. Πρωθυπουργέ ...

Εικόνα
  κ. Πρωθυπουργέ …   πληροφορούμαι ότι θα μεταβείτε  εν Κεφαλληνία  …   Ευελπιστώ λοιπόν ότι θα επισκεφθείτε και τις ενταύθα  Νοσοκομειακές δομές  και θα αναμετρηθείτε  με την αδιαφορία και το υποκριτικό ενδιαφέρον που η Πολιτεία έχει επιδείξει μέχρις σήμερον εις το ζήτημα της υγείας  … Και αν βρεθείτε κατά τα Βόρεια του Νησιού κοντά στο σούρουπο, καλέστε το 166 και ρωτήστε πότε και αν θα έλθει ασθενοφόρο, για να έχετε  μια αληθινή εικόνα των συνθηκών  ….    Ευελπιστώ ότι θα επισκεφθείτε και τις  σχολικές μονάδες  που ακόμη στεγάζονται σε προκάτ αίθουσες, αλλά και σε σχολικά κτίρια που αντιστέκονται [για πόσο;] στο χρόνο ….. γιατί  και το θέμα Παιδεία πονάει  …   Ευελπιστώ ότι θα μεταβείτε και στο κτίριο που στέγαζε το Ιστορικό Μουσείο, αλλά και στο Κάστρο Αγίου Γεωργίου και άλλους αρχαιολογικούς τόπους, για να διαπιστώσετε την πλήρη εγκατάλειψη, και είναι τούτοι οι τόποι συνδεδεμένοι με  Ιστο...