γεράσιμος βασ. θεοδωράτος

Έλληνες ναι … Φιλέλληνες όμως;… Γράφει ο Γεράσιμος Βασ. Θεοδωράτος 10/11/2020 Έλληνες ναι … Φιλέλληνες όμως;… Με αφορμή την διαρκώς κλιμακούμενη θρασυτάτη προσβολή των κυριαρχικών δικαιωμάτων  της Ελλάδος, κυρίως εις την περιοχή του Καστελόριζου,  από την Τουρκία, ήλθε στο νου μου μια ιστορία,  που όμως σε καιρούς μικροψυχίας μοιάζει θαρρείς με παραμύθι αλλοτινό … Θα σας αφηγηθώ λοιπόν μια ιστορία για μια γυναίκα … το όνομά της Δέσποινα …  Σύντροφός της ο αγαπημένος της Κωνσταντίνος … και μαζί, ερωτευμένοι καθώς ήτανε,  αποφασίσανε το έτος 1927 και εγκατασταθήκανε σε ένα μικρό νησάκι,  μια βραχονησίδα στην πραγματικότητα, εγγύς σε μιάν άκρη του Αιγαίου Πελάγους,  που συχνά λυσσομανούσαν οι ανέμοι, που όμως, αντί να σβήνουν,  δυνάμωναν τη φλόγα της αγάπης τους …  Και αγωνιζόντουσαν, άνθρωποι απλοί, του μόχθου, του αγώνα …  Κοντά εκεί ζούσαν και λίγες οικογένειες, οι οποίες αργότερα,  μην αντέχοντας ίσως αυτόν τον σκληρό αγώνα, εγκατέ...

ΤΙΜΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ, όχι όμως ως επαίτες ….     Τώρα που ήδη οι σαμπάνιες, νωχελικά ξαπλωμένες, παγώνουν στο ψυγείο, περιμένοντας τη στιγμή που πανηγυρικά θα ανοίξουν για τους εορτασμούς της επετείου των 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση του 1821, και που με τον ήχο των φελλών τους σίγουρα δεν θα τρομάξουν όσοι μας εχθρεύονται … Τώρα που ήδη λόγοι πανηγυρικοί ετοιμάζονται να εκφωνηθούν από μπαλκόνια σημαιοστολισμένα, ενώ το ακριβό πούρο κάποιων εκ των ομιλητών θα σιγοκαίει στο τασάκι προσμένοντας τον κάτοχό του, να τελειώσει, σε ένθερμα χειροκροτήματα, την ομιλία του, για μερικές ρουφηξιές ακόμη … Τώρα που ετοιμάζονται λόγια ¨μεγάλα¨, ακόμη και από ¨μικρούς¨ ανθρώπους, να ειπωθούν …  Τώρα που θα αναστήσουμε για λίγο στην μνήμη τους ήρωες του 1821, και κατοπινά θα τους καταχωνιάσουμε βαθιά στο χρονοντούλαπο … εκεί που η υγρασία της λήθης, της λησμονιάς, τα σαπίζει όλα … Όπως εξάλλου η λήθη, η λησμονιά, κοντεύει να σκιάσει και την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμ...

Γεράσιμος Βασ. Θεοδωράτος … είθε οι πολίτες να γίνουν Πολίτες …   Share   Tweet   Plus one   Pin It Κοινωνία 10/12/2020 | 08:24 Απλόχερα μοιράζονται υποσχέσεις και λόγια μεγάλα … και συγκρούονται και τάχα μαλώνουν, όχι για το ποίος είναι ο τίμιος αλλά ποίος ο ¨λιγότερο κλέφτης¨ … όχι ποίος λέγει την αλήθεια, αλλά ποίος λέγει τα λιγότερα ψέματα … και ξεχάστε ότι το Νοσοκομείο είναι με λιγοστούς γιατρούς … ότι με το νοσηλευτικό προσωπικό πασχίζουν μέσα σε στολές και ωράρια εξουθενωτικά …ξεχάστε τα περί ΜΕΘ … και ξεχάστε ότι διανύουμε μια εποχή βαθιάς αβεβαιότητας … ξεχάστε ότι με άδικους Νόμους τα εργασιακά δικαιώματα περιορίζονται αισθητά … ξεχάστε ότι η Παιδεία ναυαγεί σε ξέρες ανευθυνότητας … ξεχάστε τους ¨ανθρώπους ερείπια¨, που ολοένα και πληθαίνουν … ξεχάστε ότι αυτοί που θέλουν να σε σώσουν, στην πραγματικότητα αδιαφορούν  …. Και δεν είναι ο λόγος μου αντιπολιτευτικός, ούτε κομματικός … είναι ο λόγος ενός ανθρώπου που απλά ανησυχεί … και απλά οι συνειδήσεις...

Γεράσιμος Θεοδωράτος: Νοσταλγία Δημοσιεύτηκε: Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2020 09:02   Κοινοποίηση    Tweet Σιμώνει ξανά, σε πείσμα των θλιμμένων τούτων ημερών, η γέννηση του Χριστού … Ναι …  θα γεννηθεί ξανά ο Χριστός στις καρδιές των παιδιών, στις βασανισμένες ψυχές των αθώων, στις αδύναμες ελπίδες των κατατρεγμένων, στα ματωμένα όνειρα των πληγωμένων  … Και  για άλλη μια φορά το αστέρι της Βηθλεέμ θα διατρέξει το σκοτεινό ουρανό  …  το φως του θα διασχίσει γοργά το σκότος, και θα σταθεί πάνω από την φάτνη ,  συμβολίζοντας ότι υπάρχει ελπίδα  … ενώ ολόγυρα γονατισμένοι πια πολλοί, βουβοί, όχι από κατάνυξη αλλά εξαιτίας μιας ανείπωτης απογοήτευσης … απόγνωσης … Νόμισαν ότι τα ελέγχουν όλα … ανυπεράσπιστοι όμως πιά επιζητούν στηρίγματα … ελπίδα … Φως … και  η νοσταλγία πληγώνει ολάκερη την ύπαρξη όλων  … Νοσταλγία: λέξη σύνθετη, από τις λέξεις ¨Νόστος¨, που σημαίνει επιστροφή, και ¨άλγος¨, που σημαίνει πόνος …  Νοσταλγία: ...

Γεράσιμος Θεοδωράτος: Τις πταίει; Δημοσιεύτηκε: Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2020 07:52   Κοινοποίηση    Tweet Οι εικόνες των πρόσφατων καταστροφών που έπληξαν και πλήττουν τα Νησιά μας, είναι εικόνες που είδαμε και δυστυχώς, αν δεν αντιμετωπισθούν τα αίτια, θα ξαναδούμε … Και ακούω για παροχές/λόγια  κλπ που, και αν ακόμη γίνουν πράξη, δεν αποτρέπουν την επόμενη καταστροφή. Όπως επίσης δεν αποτρέπουν την επόμενη καταστροφή ούτε και έργα που ενδεχομένως, και πάντως - ως εξαγγέλονται - αποσπασματικά, γίνουν [αν γίνουν]. Θεωρεί η ταπεινότητά μου ότι δια τη λύση κάθε προβλήματος, λογικώς αναγκαία πρωτεύει η ανεύρεση και η αντιμετώπιση των αιτίων που το προκάλεσαν. Και δη εν προκειμένω - και απορώ διότι τοιούτο τι εισέτι δεν άκουσα - κρίνω απολύτως αναγκαίο να εξετασθούν οι αεροφωτογραφίες της τελευταίας 15ετίας, ιδίως των περιοχών που έχουν πληγεί, ίνα διαπιστωθεί: - αν ρέματα τα τελευταία έτη εώς και σήμερον μπαζώθηκαν, - αν έργα γίναν χωρίς να ληφθεί υπ΄ όψιν η διαδρο...

Η σιωπή των αμνών 29 Νοεμβρίου 2020 Γίνονται τάχα περιχαρείς με τα αυτονόητα … και εσύ σαν τον τυφλό ζητιάνο που του πετάνε λίγα ψίχουλα, από το δικό του ψωμί, και λέγει ¨ευχαριστώ¨ … Θαρρείς και δεν όφειλε μετά τις όποιες καταστροφές να σπεύσει η Πολιτεία αρωγός … Θαρρείς και δεν είναι υποχρέωση της Πολιτείας να έχει υγιείς Νοσοκομειακές δομές … Θαρρείς και δεν είναι υποχρέωση της Πολιτείας να βοηθήσει περιοχές που βουλιάζουν στη λάσπη … Και ναι, είναι ωραίες οι φωτογραφίες και τα μεγάλα λόγια στην αρχή … Μετά όμως η σιωπή … Μετά όμως η λησμονιά … Και θα μιλήσουμε για άλλα … και θα ξεχασθούν τα προηγούμενα … Και θα σου πουν ότι δεύτερη ευκαιρία είναι να σου παίρνει η Τράπεζα το σπίτι και να πληρώνεις ενοίκιο για να μένεις μέσα στο άλλοτε δικό σου σπίτι που έκτισες με το αίμα σου … Και αύριο θα σου πουν ¨χαλάλι το οκτάωρο … τι ζητάς;¨ και θα σηκωθούν ανταριασμένες οι ψυχές όσων έχασαν τη ζωή τους για να καθιερωθεί το οκτάωρο … εσύ όμως θα κάθεσαι στον καναπέ … και θα σου πετάνε ένα...

Διαχωριστικές γραμμές  18/11/2020 αδιεξοδο Ούτε και για τούτη την ημέρα [την 17 Νοεμβρίου 2020] μπόρεσαν να συμφωνήσουν …  Προσηλωμένες οι παρατάξεις θαρρείς σε γραμμές … περιχαρακωμένες …  Και ο καθένας να δίδει τη δική του ερμηνεία … τη δική του σημασία …  Και εσύ να πρέπει να ανήκεις είτε από εδώ … είτε από εκεί … είτε πιο πέρα …  Ποτέ όλοι μαζί … Για τελικά ίσως, ίσως αυτό να φοβούνται … την ένωση …  Και αντί της ένωσης να κυριαρχεί η νοοτροπία της εμφύλιας σύρραξης σε υπολανθάνουσα μορφή,  κυρίως για τα απλά θέματα που αφορούν την καθημερινότητά σου …  Η νοοτροπία της διαίρεσης και σκοπός η ¨κυριαρχία¨ του ¨βαθύ ύπνου¨ της μάζας … Ιστορική αναγκαιότητα όμως να θυμηθούμε κάποιες λέξεις:  ¨ Εδώ … Τώρα … Αύριο … Μαζί … Ελπίδα … Χαμόγελο … Κοινή προσπάθεια …  Δίκαιος αγώνας … Ελλάδα … Τιμιότητα … Συνέπεια … Ήθος … Λόγος … ¨. Και να αποκτήσουν ξανά οι λέξεις την πραγματική τους σημασία … Και όπως λέει ο ποιητής  της Ρωμιοσύνης Γιάνν...

Αντί στεφάνων … 20/11/2020 Αντί στεφάνων …  Ακούστηκαν ξανά απόψεις πάμπολλες με αφορμή  την επέτειο του Πολυτεχνείου … και διαφώνησαν δριμύτατα  για το ποίος είναι πιότερο προοδευτικός από τον άλλον …  ποίος εμπνέεται περισσότερο από τα μηνύματα του Πολυτεχνείου …  ποίος τα ενστερνίζεται βαθύτερα …  αν θα πάνε όλοι αντάμα ή κατά μόνας στην κατάθεση των στεφάνων …  εις ποίον μνημείο θα γίνει; …  αν το στεφάνι θα έχει μπλε ή κόκκινη ή πράσινη ή μαύρη κορδέλα …  και κυρίως με ποίαν σειρά θα γίνει η κατάθεση των στεφάνων …  και υπό την ιαχή ποίων συνθημάτων …  και ενώ αντηχεί ακόμη το σύνθημα ¨ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ¨,  αναρωτήθηκα: αν αντί στεφάνων θα αποτελούσε μια συμβολική εκπλήρωση αυτού του συνθήματος,  να παραδώσουν ένα  computer  στους μαθητές που δεν έχουν  και που πασχίζουν σε αίθουσες καταστημάτων να συνδεθούν με την ηλεκτρονική τους τάξη,  και στον άστεγο που κοιμάται μέσα σε ένα χαρτόκουτο ...

Ο εν ημίν Ναός … 24/12/2020 Eίναι αναντίρρητα η εποχή τούτη που διανύουμε μια εποχή βίαιων ανακατατάξεων.   Αυτά που θεωρούντο αυτονόητα και θεμέλιο ασφάλειας καταρρέουν.  Χάρτινος πύργος θαρρείς ότι ήτανε. Η εγκληματικότητα απλώνει.  Η φτώχεια όχι μόνον υλική αλλά, κυρίως, και ηθική.  Οι γέφυρες είτε κομμένες είτε βουλιάζουν αβοήθητες.  Και φωνές αλλοιωμένες, πίσω από μάσκες πολλαπλές,  πιστά προγραμματισμένοι, υπάκουοι, προβλέψιμοι, άθλια γρανάζια μιας ξεχαρβαλωμένης μηχανής.  Ικανοποιημένοι, και δυστυχώς βέβαιοι, ότι δίκαιο αγώνα αγωνιστήκανε. Έτοιμοι να καταδικάσουν τις αμυγδαλιές που ανθίζουνε μέσα στη χειμωνιά.  Και δυστυχώς η Νέα Γενιά μέσα σε όλη αυτήν την καταχνιά βλέπει το όνειρο να ναυαγεί  σε ψεύτικες υποσχέσεις και σε αδιέξοδες περιπλανήσεις.  Και η θάλασσα ολοένα να ανεβαίνει. Και ο αγέρας θαρρείς δηλητήριο. Αργό.  Και φόβος ότι μεταφέρει άρρωστες ανάσες και μολυσμένα σταγονίδια …  Και πιο εκεί ένα σκυλί που ...