γεράσιμος βασ. θεοδωράτος

  … και  οι σταγόνες της βροχής ενώνονται με τα δάκρυα που κυλάνε από τα μάτια των προσφύγων  … των προσφύγων που μέσα σε μια βαλίτσα επιχειρούν να χωρέσουν ολάκερο το βιός τους …  ενώνονται οι σταγόνες της βροχής και με τα δάκρυα των στρατιωτών  …  πιόνια όλοι σε μια ξεχαρβαλωμένη σκακιέρα  … και όλων οι διαδρομές μέσα από προδομένα ιδανικά και η κατάληξη σε τραγικά αδιέξοδα … και τα πόδια όλων να βουλιάζουν στη λάσπη …. και συνάμα  σε τούτη τη σκακιέρα οι παίκτες απτόητοι και αδιάφοροι για τον πόνο των άλλων, με την έπαρση ότι τάχα ελέγχουν το παιχνίδι, κινούν τα πιόνια, πάντα στο μαύρο  … και ναι, άλλος ένας πόλεμος που θα αργήσει να τελειώσει … και συνάμα και αυτός ο νυν επιχειρούμενος βίαιος επαναπροσδιορισμός των συνόρων,  καταδεικνύει την ακραία τραγική πραγματικότητα που ήδη μεθοδικά εξυφαίνεται , αφού μόνον οι αφελείς πιστεύουν ότι η Κύπρος, η Σερβία, το Αφγανιστάν, η Συρία, η Λιβύη, το Ιράκ, η Ουκρανία και τόσοι άλλοι τόποι, τά...

  … θα προτιμούσα αντί να προβάλλεται η σημαία της Ουκρανίας στην πρόσοψη της Βουλής,  οι προβολείς να προβάλλουν το περιστέρι της Ειρήνης με ένα κλαδί ελιάς , γιατί το δράμα της Ουκρανίας απολύτως συμμερίζομαι …   …  θα προτιμούσα να στέλναμε  μόνον ανθρωπιστική βοήθεια  στα εμπόλεμα κράτη,  εις ένδειξη σεβασμού σε πανανθρώπινες αξίες , και όχι όπλα και πυρομαχικά  …   …  θα προτιμούσα, με την όποια δύναμη φωνής διαθέτει, η Ελλάς να προσπαθούσε να μεσολαβήσει ειρηνοποιά στην κρίση   και όχι παίρνοντας ρυθμό από τα τύμπανα πολέμου, που ο ήχος τους ολοένα και σιμώνει  …   …  θα προτιμούσα τα τύμπανα πολέμου να σιωπήσουν  …  για πάντα  …   ταπεινά γεράσιμος βασ. θεοδωράτος

  Μία γριούλα συνελήφθη να αφαιρεί φαγώσιμα από σουπερμάρκετ … και  αίφνης  θορυβήθηκαν πολλοί ….  Θορυβήθηκαν,  έκπληκτοι θαρρείς , και όλοι όσοι προσπερνούν ξαπλωμένους άστεγους συνανθρώπους μας  …  θορυβήθηκαν θαρρείς και δεν βλέπουν ολόγυρα τις ανοιχτές πληγές της κοινωνίας  ….  Θαρρείς και δεν βλέπουν τα ερείπια που σέρνονται μέσα στους δρόμους  …    Θορυβήθηκε λέει και ο κ. Υπουργός που συνεχάρη τον Αστυνομικό που προέτρεψε τον παθόντα να μην υποβάλει μήνυση   κατά της γριούλας  …  συνεχάρη   τον ίδιο αστυνομικό που ίσως αύριο τον καλέσει να συλλάβει αστέγους που διαδηλώνουν ατάκτως  …    …  και θαρρείς ότι ουδείς θορυβήθηκε δια την αιτία των γεγονότων  ….    Θαρρείς και όλα τάχα βαίνουν καλώς, και μόνον η όποια πράξη της γριούλας ανησύχησε τα ναρκωμένα αντανακλαστικά μιας κοινωνίας που μεθοδικά φτωχοποιείται υλικά, ηθικά, συναισθηματικά …   Και θορυβήθηκαν και α...

    Μια είδηση που πέρασε θαρρείς απαρατήρητη:  ένας άστεγος έσβησε μόνος και αβοήθητος μέσα στον χιονιά  … Δεν ήταν παίχτης σε κάποιο τηλεπαιχνίδι, ούτε οδηγούσε ακριβό αυτοκίνητο, ούτε κοιμόταν με μοντέλα, ώστε να αναδειχθεί με την ¨δέουσα δημοσιότητα¨ το γεγονός της αποβιώσεώς του … Δεν απασχόλησε με τη ζωή του το πλήθος … ούτε και με τον θάνατό του … Έσβησε έτσι απλά … δίπλα μας …    Και είπαν λοιπόν ετούτη της κακοκαιρία ¨Ελπίδα¨ … Ειρωνικά θαρρείς … ελπίδα λέει για μιάν ¨άσπρη ημέρα¨, έστω και χιονισμένη …  Και μέσα στην λευκότητα του χιονιού τα μάτια του άστεγου βούλιαξαν στο μαύρο … και δίπλα βιαστικά με τα χέρια στις τσέπες, θαρρείς νεκροζώντανοι επαίτες όλοι τον προσπερνούν … μην ακούγοντας το σιγοψιθύρισμα των κυκλαμίνων … ότι  ζωντανοί είναι αυτοί που παίρνουν την ζωή τους στα χέρια τους  …  την αληθινή ζωή  …   ταπεινά γεράσιμος βασ. θεοδωράτος

… μίλα … μην σιωπάς …    «Τα τελευταία τούτα χρόνια στον τόπο αυτό ειπώθηκαν τα χειρότερα ψέµατα της Ιστορίας. Ειπώθηκαν ψέµατα που ντράπηκαν και τα ίδια, µια και δεν ντρέπονταν τα στόµατα που τα ’λεγαν. Έγινε πολλή κατάχρηση στόµφου, φτηνού λυρισµού, πολλή σπατάλη άχρηστης φιλοπατρίας..»  (Μενέλαος Λουντέµης – «Οδός Αβύσσου, αριθµός Ο»)       Επειδή λοιπόν βαρεθήκαμε  τα ψεύτικα λόγια , και  τα ανέξοδα υπερφίαλα δελτία τύπου , και  τις επεξεργασμένες φωτογραφίες με τα στυλιζαρισμένα χαμόγελα , και τις υποσχέσεις  …   πλέον πλάι σε κάθε φωτογραφία πολιτικής συνάντησης,  ας αναρτάται μια φωτογραφία με το έργο που έγινε,  και αν δεν έγινε ας υπάρχει μαύρο φόντο.   Πλάι σε κάθε υπόσχεση,  αν υλοποιήθηκε να αναρτάται μια φωτογραφία με το έργο που έγινε,  αν όμως δεν υλοποιήθηκε, να αναρτάται παραπλεύρως της υπόσχεσης η λέξη ¨ψέμα¨, και πάνω στα χείλη που το είπαν η λέξη ¨ψεύτης¨ .   Πλάι στην φωτογραφί...

Με αφορμή την πρόσφατη υπόθεση υπό τον τίτλο της ¨εκδικητικής πορνογραφιας¨ [revenge porn], που κατ΄ ουσίαν ο ορθός χαρακτηρισμός παρομοίων πράξεων θα ήτο αυτός του ¨ διαδικτυακού βιασμού ¨ (porn rape), και η οποία υπόθεση χάριν της αναγνωρισιμότητας του θύτη έλαβε μεγάλη δημοσιότητα, εν συνεχεία, θαρρείς   ως ήτο αναμενόμενο , από το Υπουργείο Δικαιοσύνης -   ωσάν τάχα για πρώτη φορά οι προσωπικές στιγμές ατόμου να καθίστανται, μέσω του διαδικτύου, μαρτύριο για το θύμα   - εξαγγέλθηκε,   χάριν της επικαιρότητας , μια ακόμη   εις το αβέβαιο μέλλον   αποσπασματική νομοθέτηση, ήτοι κατ΄ ουσίαν   ευκαιριακή , και καθαρά μόνο   διά επικοινωνιακούς λόγους , ενώ τοιουτοτρόπως δεν επιλύονται τα προβλήματα.   Διότι  ενώ οι εγκληματίες ενεργούν με σχέδιο και μεθοδικότητα ,  η Πολιτεία δια την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας δρα χωρίς σχέδιο, χωρίς μεθοδικότητα και κατά την νομοθετική της λειτουργία, και, υποκριτικά, δείχνει ενίοτε θαρρείς ...

…  ας απογραφούν και τα τραγικά αδιέξοδα των ανθρώπων του μόχθου και της βιοπάλης  …     Και μιας και γίνεται απογραφή του πληθυσμού …   ας απογραφούν και οι υποσχέσεις των πολιτικών που δεν τηρήθηκαν,   ας απογραφούν και οι ελπίδες και τα όνειρα που οικτρά προδόθηκαν,   ας απογραφούν και τα ψεύτικα χαμόγελα πολιτικών [άραγε χαμόγελα ελπίδας ή χαμόγελα ¨εις υγείαν των κορόιδων¨;] πάνω από μια Πατρίδα πληγωμένη,   ας απογραφούν τα ψεύτικα δάκρυα ιθυνόντων μπροστά στις κάμερες [αν ήταν αληθινά, τότε θα ακολουθούσε με πράξεις η συγνώμη],   ας απογραφούν οι διασωληνωμένοι εκτός ΜΕΘ,   ας απογραφούν οι ευθύνες των, τραγικά μοιραίων, κυβερνώντων, που εντέχνως επιχειρούν όλα να τα αποδώσουν στην ατομική ευθύνη των Πολιτών,    ας απογραφούν τα εγκαταλελειμμένα κτίρια [Νοσοκομεία, Μουσεία, Σχολεία κλπ] και παραπλεύρως να σημειωθούν αντίστοιχα οι υποσχέσεις που δόθηκαν για την επισκευή των ….      ας ¨απογραφούν¨ οι λ...

… και δυστυχώς ακόμη και σήμερον εκείνες οι φωνές ηχούν επίκαιρες … Μέσα από το πυκνό σκοτάδι εκείνων των κλαμένων ημερών [Νοέμβριος 1973] τα μηνύματα του ραδιοφωνικού σταθμού που εξέπεμπε μέσα από τον Ιερό Χώρο του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, ηχούν ακόμη και σήμερον, φθάνουν μέσα και στις θλιμμένες τούτες ημέρες, παρά τους μεσολαβήσαντες συμβιβασμούς, τις προδοσίες και την υποκρισία τινών: «Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο! Σας μιλάει ο Ραδιοφωνικός Σταθμός των ελεύθερων αγωνιζομένων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζομένων Ελλήνων… Είμαστε άοπλοι! Είμαστε άοπλοι! Οι φοιτητές βρίσκονται απέναντι στα τανκς. Οι φαντάροι είναι αδέλφια μας, δεν θα μας πυροβολήσουν. Αγωνιζόμαστε για μία καλύτερη και ελεύθερη Ελλάδα. Να καθορίζουμε μόνοι μας τις τύχες του λαού μας. Αγωνιζόμαστε για τη λευτεριά αυτού του τόπου. Ελληνικέ λαέ, έξω από το Πολυτεχνείο βρίσκονται τανκς κι έχουν στραμμένες τις μπούκες των κανονιών τους στα παιδιά σου. …. Δεν πρέπει να χυθεί άλλο αίμα. Όχι άλλο αίμα! …". Και σ...

28 η  Οκτωβρίου 1940   Είναι οι  εθνικές επέτειοι   ημέρες μνήμης  και  βαθιάς περισυλλογής  … Όμως δυστυχώς  τείνουν να γίνουν και ημέρες πένθους, διότι από τη σύγκριση του παρόντος με τις ημέρες δόξης που λάμπρυναν τις σελίδες της Ελληνικής Ιστορίας, τα συμπεράσματα είναι αναμφιβόλως τραγικά . Η εθνική ομοψυχία που επέδειξαν οι Έλληνες και την 28 η  Οκτωβρίου 1940 [όπως και άλλοτε στις Θερμοπύλες και σε τόσα άλλα πεδία Δόξης] και ο ηρωισμός τους, κατέδειξαν ότι σημασία δεν έχουν τα όπλα και ο αριθμητική δύναμη του εχθρού, αλλά η δύναμη και το μεγαλείο της ψυχής  …   Το ξεκάθαρο ¨ΟΧΙ¨ που βροντοφώναξε ο Ελληνικός Λαός ενάντια στον φασισμό την 28 η  Οκτωβρίου 1940, κατέδειξε την σπουδαιότητα των ξεκάθαρων και σαφών τοποθετήσεων και δυναμικών απαντήσεων και στα ζητήματα της Εθνικής Κυριαρχίας  …   Και κοιτώ στον ουρανό … και  βλέπω Πατριώτισσες και Πατριώτες μέσα στα χιόνια να ανεβαίνουν περήφανα τα χιονισμένα βου...

  Ήταν 27 του Σεπτέμβρη [με το νέο ημερολόγιο 9/Οκτωβρίου] του έτους 1831. Μια ημερομηνία που έμελλε να σημαδέψει τη νεότερη Ιστορία της Ελλάδας. Εκείνο λοιπόν το πρωί, εξήλθε της οικίας του με προορισμό τον Ιερό Ναό. Περπατούσε με αργό και σταθερό βήμα στον Μεγάλο Δρόμο, βυθισμένος σίγουρα στις σκέψεις του για την Πατρίδα. Πριν το Ιερό Ναό, σηκώνοντας ελαφρά το ημίψηλο καπέλο του, χαιρετά αυτούς που σε λίγο θα τον δολοφονούσαν.  Και πλησιάζει στην είσοδο του Ιερού Ναού και με σεβασμό στην Ιερότητα του χώρου βγάζει το καπέλο του για να εισέλθει. Τότε ο ένας τον αρπάζει με δύναμη από το αριστερό χέρι και τον πυροβολεί στην βάση του κρανίου, ενώ ο άλλος του καρφώνει το μαχαίρι στη βουβωνική χώρα.     Και είχε πει προφητικά: ¨ Απέκαμα! Αλλ’ όμως θα παραμείνω στη χαλάστρα, μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής μου και ας κινδυνεύσω να χαθώ   …¨.   Και είχε πεί: ¨ Εφ’ όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν διά να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δ...

        Παρήλθαν 45 και πλέον έτη από τότε που δεκαετής χειρουργήθηκα εις το ενταύθα Νοσοκομείο, πάσχων από  οξεία σκωληκοειδίτιδα. Και μη υπάρχοντος τότε αναισθησιολόγου, χειρουργήθηκα από τον χειρουργό Λ. Δανάλη, αφού μου έγινε όχι νάρκωση αλλά μόνον τοπική αναισθησία. Και ενθυμούμαι τον πατέρα μου, υπηρετούντα τότε στο Νοσοκομείο, κατά τη διάρκεια της επέμβασης να μου βρέχει τα χείλη με βαμβάκι. Ήταν τότε που η Ελλάδα με ανοιχτές τις πληγές από δικτατορίες και πολέμους, πάσχιζε να βρει ισορροπία. Και οι Πολίτες  ήλπιζαν  [ μάταια ίσως ] και  πάσχιζαν  και συνάμα  τραγουδούσαν . Μουσικές Μ. Χατζηδάκη, Μ. Θεοδωράκη και τόσων άλλων καλλιτεχνών. Και ήλθαν στο νου μου όλα τούτα, τούτες τις ώρες, διαβάζοντας για την,  μετά από περίπου μισό αιώνα, κατάρρευση των ενταύθα Νοσοκομειακών δομών, παρά τον αγώνα εκείνων των ανθρώπων  [ανάμεσά τους, τιμή μου, ο πατέρας μου]  που στήριξαν σε χαλεπούς καιρούς το Νοσοκομείο, οι περι...

…  όχι, δεν δακρύζω, απλά μιλώ  …   Η πληροφορία ότι με περίσσια οργή η Ελληνίδα Υπουργός Πολιτισμού απέστειλε προσφάτως εις το Βρετανικό Μουσείο φωτογραφία του, επί σειρά ετών και Κυβερνήσεων, παραμένοντος ερειπωμένου Αρχαιολογικού Μουσείου Αργοστολίου, διαμαρτυρόμενη εντόνως δια την απαράδεκτη [πάντως κατά την εμήν άποψη: ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗ] φύλαξη, στο Βρετανικό Μουσείο, Μαρμάρων του Παρθενώνα, ελέγχεται ως ανακριβής .   Εξάλλου οι επισκέπτες των ημετέρων Νήσων, που εναγωνίως επιζητούν να δουν τους αρχαιολογικούς μας χώρους, μεριμνούν και στέλνουν φωτογραφίες από το κατάντημα των χώρων αυτών.   Ναι …  και διά το ενταύθα Αρχαιολογικό Μουσείο μπουχτίσαμε να ακούμε, όπως και δια τόσα άλλα ζητήματα, ¨μεγάλα¨ λόγια και ψεύτικες υποσχέσεις  …  συζητήσεις χωρίς αποτέλεσμα,   που θαρρείς και γίνονται μόνον για να ληφθούν, και να δημοσιευθούν, σε πανηγυρικά δελτία τύπου φωτογραφίες των συναντήσεων  … και  σχέδια επί σχεδίων  …  μ...

    …  και λόγια μεγάλα ακούσθηκαν από τα μπαλκόνια για αεροπλάνα πολεμικά που αγοράσθηκαν , εφοδιασμένα λέει με σύγχρονα οπλικά συστήματα … λησμονούντες όμως, ίσως ηθελημένα, ότι σε έναν πόλεμο με όπλα πλέον πυρηνικά, τα πολεμικά αεροπλάνα θα είναι σαν εκείνα τα αεροπλανάκια που παίζουν τα παιδιά …  …  και δεν ντράπηκαν που δεν αγόρασαν αεροπλάνα πυροσβεστικά, απολύτως αναγκαία για την προστασία της ζωής, τάχα λησμονούντες [ουχί όμως αγνοούντες] ακόμη και το αυτονόητο: ότι η φύση, το περιβάλλον, όλα είναι ζωή   …  …. και δεν ντράπηκαν που δεν είχαν μεριμνήσει τα πυροσβεστικά αεροπλάνα να μην μένουν, όπως συχνά μένουν, καθηλωμένα λόγω τεχνικών βλαβών,  μην έχοντας προνοήσει για την επιχειρησιακή ικανότητά των  … … και δεν ντράπηκαν που δεν μερίμνησαν να υπάρξουν μέτρα πρόληψης  ….    …  δεν ντράπηκαν για τις αντιπυρικές ζώνες που δεν δημιουργήθηκαν μέσα στα δάση και γύρω από χωριά και πόλεις που συνορεύουν με δάση ή δ...

Ανατρέχω σε μια είδηση θλιβερή:  ¨Άνοιξαν στις 10 το πρωί οι πύλες της Αγιάς Σοφιάς, η οποία από σήμερα, 24 Ιουλίου 2020, αρχίζει να λειτουργεί πλέον ως τζαμί, έπειτα από την απόφαση του Τούρκου προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν¨  [ www . iefimerida . gr / kosmos / agia - sofia - egine - tzami - plithos - kosmos - espeyde - apo - proi ] .   Και όμως, όπως και πέρυσι, στις 24-7-2020,  έτσι και φέτος, ανήμερα πλέον της προαναφερθείσης τραγικής επετείου, η δεξίωση στο Προεδρικό Μέγαρο της Ελλάδος θα γίνει κανονικά  … Και ¨πλούσια¨ δημοσιογραφική κάλυψη θα υπάρξει, με σχόλια για τις στυλιστικές επιλογές το προσκεκλημένων …   Και αναρωτιέμαι αν ήταν τυχαία η επιλογή της ημερομηνίας από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για να γίνει η Αγιά Σοφιά τζαμί … Φρονώ ότι δεν ήταν τυχαία … απλά ίσως να θέλησε να καταδείξει και να διασκεδάσει με την αδιαφορία και τη ρηχότητα πολλών … .    Και πάντως βέβαιον είναι ότι:  Λαός χωρίς μνήμη = Λαός χωρίς μέλλον  …. ...

  Δεν αμφισβητώ την αυταπάρνηση των υπηρετούντων εις τις ενταύθα νοσοκομειακές δομές. Επαινεί η ταπεινότητά μου την προσφορά των.   Αυτό όμως που  δεν κατανοώ είναι τα πανηγυρικά και επαναλαμβανόμενα δελτία τύπου, που συνοδευόμενα από φωτογραφίες, επεξεργασμένες ή μη, αντιγράφονται από μέσα ενημέρωσης χωρίς κριτική  … Αν κάποιος ιστορικός του μέλλοντος διαβάσει τα δελτία τύπου που γράφονται θα θεωρήσει ότι όλα λειτουργούν εδώ τέλεια …. Όμως … Γιατροί που όλο τάχα ¨στέλνει¨ η Κυβέρνηση και που ποτέ δεν φθάνουν  … Δήθεν ενίσχυση του ΕΚΑΒ, που όμως παραμένει ¨στα χαρτιά ¨ …. Και  μόλις χθες ένας ακόμη άνθρωπος, ένας νέος άνθρωπος, ¨έφυγε¨ γιατί άργησε ώρες το ασθενοφόρο, σε μια νυν ουσιαστικά ¨αποκομμένη¨ περιοχή με εκατοντάδες κατοίκους και χιλιάδες κάθε καλοκαίρι επισκέπτες, και που δεν υπάρχει πρόβλεψη για έναν γιατρό  …    Έργα λοιπόν στα Νοσοκομεία που όλο εξαγγέλονται και που όμως δεν ξεκινούν  ….   Εκατομμύρια ευρώ που όλο έρχον...